cızbız...zürafa sk. 2

ZÜRAFA SOKAK 2

allahım bu ne güzel bir yaratık böyle, insan mı bu ne, ben neredeyim gibi anlamsız sorular sordu durdu kendi kendine. karşıdaki kadın öyle güzel, öyle tatlıydıki herşeyin en öylesi onda toplanmıştı. aslında hayatında hiç kimseyi beğenmemiş ve hiçbir zaman aşık olacağını düşünmemişti, çünkü aşka inanmıyordu. aşk fakir ya da düşüncesiz insanların rahatlamak için kullandıkları bir terapi gibiydi sanki ve onun bu terapiye hiç ihtiyacı yoktu, çünkü onun yapmak istediği çok şey vardı sürekli düşünüyordu ve bütün hayallerini gerçekleştirene kadar da boş şeylere zaman harcamamak için söz vermişti kendine. ama karşıdan gelen kadını görünce bugüne kadar ne düşündüyse hepsini kafasının içinde biriken boş bilgi kirliliği diye adlandırdı. bu kadın benim sevgilim olmalı, ben bu kadının sevgilisi olmalıyım ve kesinlikle ben onunla olmalıyım ya da o benimle olmalı gibi anlamsız şeyler konuşarak ilerledi kadına doğru. ilk defa bir kadını beğenmişti ama bu kadın normal bir kadın değildi, çok farklıydı, çok değişikti aynı kendi gibiydi. belki de onu hep bekliyordu ama birtürlü karşısına çıkmadı. kadına doğru yaklaşırken içinden onunla ne konuşacağını, lafa nasıl başlayacağını düşünüyordu acaba diyordu acaba- ebru naber,nasılsın diye mi girsem söze? yok yok olmazki bu o kadar salak birine benzemiyor kesin anlar onu kandırmaya çalıştığımı.direk konuya dalsam? yok öylede olmazki damdan düşer gibi ne yapsam acaba... karşısına dünyanın bütün kadınları dizilse hepsine tek tek evlenme teklifi bile ederdi normalde ama bu kadına ne diyeceğini bilmiyordu ve buda onu çok heyecanlandırıyor, büyük bir korku ve haz duyuyordu....... devamı soraaa